Ik vind er niets aan om naar de kerk te gaan.

Voordat we het zullen hebben over het naar de kerk gaan, zullen we eerst eens kijken wat de Bijbel zegt over het vereren van God.

Je kunt het begrip “eren” niet begrijpen zonder het te zien in de context van de relatie tussen God en Zijn volk. Die relatie was als een huwelijk. Het werd het “verbond” genoemd. Het verbond dat Hij met hen sloot was een liefdesrelatie. Maar God ging verder. Hij gaf hun ook een mogelijkheid om die relatie te zien in de eredienst die God hun gaf. (De instructies voor die verering staan beschreven in de boeken van Exodus, Leviticus en Deuteronomium). Hun eredienst, met de bijbehorende offers, was een fysieke uitdrukking van die relatie.

Maar dat alles vormde echter maar een afspiegeling van waar het echt om ging (Heb 10, 1), evenals je op de nationale dankdag alleen maar een foto in plaats van een echte kalkoen op tafel zou zetten. Christus stelde een nieuw verbond in toen Hij Zichzelf offerde als het ware offer (Heb 9, 1 – 10, 25). Christus heeft alles gedaan waar de rituelen van het Oude Testament slechts vaag naar verwezen. Hij is het volmaakte offer, het perfecte eerbetoon en de liefdesrelatie die Hij met ons aanging is de perfecte relatie. Jullie zijn gekomen “tot Jezus, de middelaar van een nieuw verbond, wiens vergoten bloed iets beters afroept dan het bloed van Abel” (Heb 12, 24). Dit is de eredienst die de katholie­ke Kerk in de Heilige Mis tot uitdrukking wil brengen.

Hoe zit het nu met de Heilige Mis?

Op de eerste plaats ga je niet naar de Heilige Mis om iets te krijgen maar om iets te geven, de verering van God die Hij verdient. Tijdens de Mis doet de Kerk iets, het draagt Jezus Christus op aan God de Vader voor de verlossing van de wereld. De Mis is de tegenwoordigstelling van de belangrijkste gebeurtenis in de wereldgeschiedenis, de offerdood van Jezus voor de redding van de mensheid.

Op de tweede plaats gaan we niet naar de kerk omdat we dit leuk vinden, maar omdat wij gehoorzaam zijn aan het gebod van Jezus. Toen Hij de Mis instelde droeg Hij Zijn leerlingen op: “Doet dit om Mij te gedenken” (Lc 22, 19). De Kerk van vandaag herhaalt Zijn gebod.

Op de derde plaats ontvangen we iets tijdens de Mis, namelijk Jezus zelf. “Dit is Mijn Lichaam” heeft Hij gezegd. De katholieke Kerk heeft altijd geleerd dat na de consecratie Jezus echt aanwezig is onder de gedaante van brood en wijn. Tijdens de communie “krijgen” we datgene wat we meer dan iets anders in de wereld nodig hebben, Jezus.

“Maar ik voel helemaal niets” zul je misschien zeggen. Nou en? Je voelt waarschijnlijk ook niets wanneer je brood eet of een vitaminepil neemt. Maar ze voeden je wel. “Ons leven is een kwestie van geloven, niet van zien (2 Kor 5, 7). We geloven dat vitaminen goed voor ons zijn omdat dokters dit zeggen. Als we de menselijke dokters geloven, waarom dan niet de goddelijke dokter van onze ziel?

Ons geloof is niet afhankelijk van wat wij voelen, maar van de feiten die God ons heeft geopenbaard, de waarheden waarvan God ons heeft overtuigd. Onze gevoelens komen te zijner tijd vanzelf wel, maar alleen wanneer we daar niet teveel over piekeren en alleen wanneer we onze ogen op de waarheid gericht houden.

Geloof, Feit en Gevoel liepen over een muur. Feit kwam er eerst, toen Geloof en toen Gevoel. Maar toen Geloof zich omdraaide om te zien hoe Gevoel het deed en zijn ogen dus van Feit afhaalde, vielen zowel Geloof als Gevoel van de muur en liep Feit alleen door.

 

 

CheckStat